Hani, insanın kanın bir başka aktığı, yaşama farklı baktığı zamanlar olur ya, demek ki o yıllar benim ve bizim arkadaşların kanlarının farklı aktığı, yüreklerinin farklı çarptığı dönemlermiş.

Delikanlılık yılları.

Evet ya, yaşayanını bilirim de, bileni bilmeyeni bilemem.

DELİKANLILIK, çocukluk çağından çıkıp cesur, dürüst, sözünün eri, güvenilir kişi olma yolundaki mert kişilere, biraz da övgü ile "adam gibi adam" adamsın anlamında söylenen sözdür.

Nisanın son haftası, Beytepe sırtlarında ağaçların yeni yeni filizlendiği, parkalarda çiçekler açmaya başladığı, servislerden fakültelere, öğleyin yemekhaneye salına salına gidildiği günlerde, küçük el ilanlarının elden ele dolaştığı, gruplar arası fısıldaşmalar ile bir hareketliliğin başladığı günlerdi.

Yıl 1976, İstanbul Taksim Meydanına 1 MAYIS kutlamalarına gidilecek, gidecekler otobüsler için listelere isimlerini yazdırsınlar deniliyordu. Harçlıklardan hemen tasarruf edip, otobüs paraları ve yol masraflarını hazırlamak gerekiyordu.

O yıllar, Ankara İstanbul arası otobüs ile 8- 10 saat. İstanbul'a sabah erkenden varıp, Anadolu yakasında otobüsten inip, oradan da Taksim'e vapur ile gitmek için, sabahın köründe orada olmak gerekdi.

Akşam üstü otobüslere bindik, yolda şarkılar, marşlar derken gece yarısı yol kenarındaki Bolu dinlenme tesislerinde bir mola, orada yeme içme ve zorunlu ihtiyaç gidermeler ve sabahın kötünde HAREM Otobüs terminali.

Dosdoğru Harem Arabalı Vapur iskelesine, oradan da İstiklal Caddesi ve Sıraselviler caddesi, derken Taksim meydanı.