Bölünmeden ve olduğunca anlatabilmenin en güzel yoludur yazmak. Mutlaka söyleyemediği şeyler kalabiliyordur insanın konuşurken. Aslında bu sapmalara en iyi çaredir yazmak. İçindekini olabildiğince şeffaf ve tamamıyla aktarabilmektir.

Ve elbette öznesi bellidir yazılıp çizilenlerin Bir noktada anlaşılma arzusunun dışa vurumu değil midir? Her cümlenin atfı vardır neredeyse ve kendini ifade etmek kadar olmasını istediklerine dair umuttur aslında. Belirsizliğe tepkidir bir yandan da. Bazen soru işareti olmasa da cevap mahiyetinde sorulardır cümleler bazen de soru olanlar cevabın ta kendisi. Hayat gibi, ironik ve zaman zaman da pragmatik.

İnsanın en zayıf noktalarını açabildiği alanlardır kelimeler ve bu kelimelerin oluşturduğu cümlelerse bu zayıflıkların ümitleridir. Adanmışlık içerir kelimeler ve cümlenin ümidiyle adanılmışlıktır bir nevi beklenti misali.

Şuan bile kelimeler arzuları ifade etmez mi zaten içten içe. Bunu insanlar biçimlendirilmek olarak görse dahi değildir. Temel duygular bellidir ve her insanda bunlar vardır ama farklı olan bunları ifade biçimidir ve üsluptur. Kontrol etme çabasından ziyade ortak noktayı bulabilme çabası. Netice de kim sevdiğini paylaşmak ister ve bunun korkusu kıskançlık yaratmaz mı? Bu her insan da aynıyken kimi korkutarak ifade eder kimi severek. O yüzden hayat, sürekli aynı kalıpları farklı ifade tarzlarıyla yönlendirerek devam eder.

O yüzden önemli olan sevginin ne olduğunu bilmektir. Evet sevgi güvendir sadakattir merhamettir ve de incitmemektir. Aynı zaman da sevgi adanmışlık ve fedakarlıktır. Birisi olacak birşeyden rahatsız olsa bile susabilecekken diğeri olacak şeyden vazgeçebilmelidir. Değer ve öncelik konusuna göre bakabilmelidir. Duygusuna saygı duymuyorsan bir insanın, zaten sevgiden söz edebilmek de mümkün değildir. Ve o duyguya rağmen yine de bildiğini yapıyorsan saygıdan da söz etmek mümkün değildir. Sevgi ile olan ilişkilerde mutabakat önemlidir ve diğerleriyle birlikte olan şeylerden değil sevgili olanın arzusundan feragat ediliyorsa duygu zaten yok demektir. Rağmenli sevebilmek de budur aslında. Herşeye rağmen diğerinin gönlünü yapabilmektir gerçek anlamda sevgi...