"La noche oscura del alma" yani "ruhun karanlık gecesi". Carl Gustav Jung'un tanımıyla, insanın gölgeleriyle yüzleştiği ve tüm anlamları, umutları amaçlarını yitirdiği en dipteki karanlık gece. Her sorgunun ruhunu daha da koyu bir karanlığa sürüklediği, zamansız mekansız ve her birisinde ayrı bir gölgesinin yansımasıyla tanışıp sarsıldığı aynalarla kaplı, sonsuz kadar uzun ve uçurumun başladığı gece.

O uçurumun dibine varmak, aslında hayatın insana verebileceğin en sert ama en gerçek armağandır. Çünkü sadece en dipteyken üzerine basacağın zemin artık sarsılmazdır. O karanlıkta kaybolduğunda artık dışarıdaki sahte ışıklara ihtiyacın kalmaz, kendi içindeki sönmeyen kandili uyandırırsın.

Düşüş bittiğinde " Nasıl " sorusu yerini " Şimdi " 'ye bırakır. Geçmişin bütün pişmanlıkları, o yolda harcanan yılların yası, narsisistik bir döngüde çalınmış olan benliğin sızısı.... Hepsi o büyük uçurumun dibindeki ateşte yanıp kül olur. Kalan tek şey, arınmış, çıplak ve tüm zincirlerinden kurtulmuş olan "Öz" 'dür

Şimdi o "karanlık, soğuk ve belirsiz" yer, aslında yeni bir tohumun çatlama yeridir. Kapağı kırıp çıkan insan, artık başkasının lisanını konuşmaz. Kendi lisanını, kendi kalbinin ritmiyle fısıldar. Artık "öteki" 'nde kaybolmaz, "öteki" ile beraber "Bir" olmayı seçer. Bu bir muhtaçlık değil, bir zenginliktir.

Hayat devam ediyor, ancak artık bir "kurban" olarak değil, kendi hikayesinin "bilge yolcusu" olarak. Yaralı kuşun konduğu o kalp, artık sadece bir yuva değil, koca bir gökyüzüdür. Ümit, artık dışarıdan beklenen bir mucize değil, her nefeste içinden doğan bir kararlılıktır.

Kıssadan hisse, en ağır düşüşler en yüksek uçuşların başlangıcıdır. Işık, sadece yaradan içeri sızar. Ve sevgi, her zaman, her şeye rağmen kazanmaya devam edecektir.

Çü????????ü ????????????, ????üş????üğü????ü???? ???????????????????????? ????????ğ????????, ????????????????????ği???????????????? ????????????????????????????????ğ???????????????? ???????????????????????? ???????????????????????????? ????????ŞL????????????????...