Narsistik yansıtmaya maruz kalan insan bunun izlerini yıllarca üzerinde taşır. Özellikle umutsuzluğa kapıldığı anlarda bu regresif tepkileri daha da fazla verir. Duygusal boyutta karşısında o insan varmış gibi adeta. Günlük yaşamında değil ama iyi veya kötü duygusal yoğunluklu anlarda bu otomatik tepkiler devreye girer zira hayatının yönlenmesinde de bu etki farkında olmasa da belirleyici olur. Olumsuzluk başroldedir çünkü diğer kişi bu duyguyu içine işlemiştir ve kişi iyi şeyleri hak etmediğine içten içe inanır.

Narsisitik tepkileri patolojik düzeyde olan insanların diğerlerinde yarattığı şey de budur aslında. Kökleşmiş bir değersizlik duygusu. Bundaki maksat diğerinde bağımlılık oluşturmaktır. Sürekli ve çabuk değişen duygusal dalgalanmalarla bu durum pekişir. Çok öfkeliyken kısa sürede pişmanlıkla ağlayan birine dönüşebilir ve bir müddet sonra kişi bu dalgalanmaların sebebi olarak kendisini ve tutumlarını görmeye başlar. Arada yapılan sen tutarsızsın manipülasyonu kişinin ruhsal olarak sağlıksız olduğuna inanmasına sebebiyet verir. Aslında gerçekten o anlamda hasta olan diğeriyse bunu ustalıkla kişiye yansıtır ve de inandırır.

İlk olarak bunun kişisel olmadığını ve ortada öznel olamayacak olan ve kişinin başka birisinin yerine konduğu bir nesne ilişkisi olduğunu kabullenmek gerekir. İkinci olarak da diğerini iyileştirmenin çok da mümkün olmadığını. En kritik konu bu ilişkiyi bilinç boyutu dahil her anlamda sonlandırabilmektir. Bilinç boyutunda farkındalıkla sonlanmasza çünkü kişi kendini bir kısır döngü içerisine iter ve farklı konularda dahi aynı duygusal karmaşayı yaşar. Aslında olan şey farkında olunmadan üstlenilmiş bir ebeveynlik rolüdür. Sınırları ve saygısı olmayan toksik bir ilişki aslında ve bu ilişkide sınırsız bir hoşgörü ve sabır ihtiyacı vardır yoksa yürütülemez.

En nihayetinde tüm bu duyguları besleyen de içte yaratılan korku refleksidir. Fobikleşen korkular insanın hayatını dayanılmaz hale getirir. O kadar ileri düzeye geçebilir ki bu fobik durum insan sürekli donma halleri yaşar. Bir nevi duygusal tepkisizlik. Kendini koruyamaz hale gelir. Aslında narsisist olanın istediği de budur. Kişi aciz duruma gelsin ve ona muhtaç olduğunu hissedip ondan kopamasın. O yüzden zaman zaman özgüven aşılayacak şeyler söylerken çoğu zaman da onsuz var olamayacağını hissetirecek şeyler söyler veya daha ileri boyutta bunları yapar.

Bunların tümü aslında narsisist olanın kendi zavallılığını örtebilmek için kullandığı manipülasyonlardır. Kişi de bunun nesnesidir. Kendisine dair hissettiği tüm aşağılık duygularını yansıtıp kendini rahatlattığı bir oyuncak. O yüzden sinirli zamanlarında, bazen espri yaparken ve cinsellik esnasında üstünlük kuracağı aşağılayıcı söylemleri kullanır bazen de davranışlarıyla yansıtır.

Bir insan bu durumları yaşıyorsa orada gerçek bir sevgiden bahsetmek mümkün değildir ve durumu yönetmeye çalışmaktansa önce kendisi sonra da çevresinde sevdiği insanların ruhsal iyiliği için hızla uzaklaşıp farkındalık kurma yoluna yönelmelidir. Kısa bir süreç değildir ve zordur ama imkansız değil sadece sabırla ve inanarak yoluna devam etmeli ve kendisine bu konu da iyileşmek için izin vermelidir.